المِخْبَصَة - [ خبص ] : قاشقى كه با آن خرما را با روغن مخلوط كنند . المِخْبَط - ج مَخَابِط [ خبط ] : چوبى كه با آن برگهاى درخت را قطع كنند ، ابزار دستى لباسشو . المِخْبَطَة - ج مَخَابِط [ خبط ] : مرادف ( المِخْبط ) است . المُخَبَّل - [ خبل ] : ديوانه ، كسى كه از شدت درد نتواند درست راه رود . المَخْبُوط - [ خبط ] : كسى كه به زكام مبتلا شده و يا سرما خورده است . المَخْبُول - [ خبل ] : كسى كه در اثر خوابيدن زياد سست شده باشد . المُخَّة - [ مخّ ] : يك قطعه مغز استخوان ، پاره اى مغز . المُخْتَار - [ خير ] : جدا شده و پاك شده ، - ج مَخَاتير : كدخدا ، كسى كه زير نفوذ فرماندار باشد ؛ « الْمُخْتَارات » : مجموعه اى از قطعه‌هاى ادبى ، شعرى و نثر . المُخْتَالَة - [ خيل ] : « السحابة المُخْتالة » : ابرى كه گمان مىرود بارانزا باشد . المُخْتَبِئ - [ خبأ ] : آنكه پنهان شده است . المُخْتَبَر - [ خبر ] : آزمايشگاه پزشكى . المُخْتَرِع - [ خرع ] : اولين كسى كه چيزى نو ظهور اختراع مىكند . المُخْتَرَق - [ خرق ] : راه عبور ، گذرگاه ، محل وزش باد . المُخْتَصّ - [ خصّ ] بكذا : ويژهء او ، شخص با صلاحيت ، مسئول ؛ « المَقاماتُ المختصَّة » : مقامات مسئول كشور ؛ « الدَّوائِر المُخْتَصة » : اداره‌هاى مسئول و با صلاحيت . المُخْتَصَر - [ خصر ] : موجز و كم و يا كوتاه . المُخْتَفِي - [ خفي ] : فا ، كفن دزد كه قبرها را مىشكافد و كفن مىدزدد . المُخْتَلّ - [ خلّ ] : كسى كه اختلال عقل دارد . المُخْتَلِط - [ خلط ] : فا ؛ « التّعليم المُخْتلِط » : آموزش مختلط از زن و مرد . المُخْتَلَف - [ خلف ] : « مُخْتَلَفٌ فيه » : چيزى كه بر سر آن دعوى است و آن را « مُخْتَلَفٌ عليه » نيز گويند . المُخْتَلِف - [ خلف ] : متنوع ، گوناگون . المُخْتَلَق - [ خلق ] : مفع ، نيكمنش و نيكوكار و بخشنده . المُخْتَلِق - [ خلق ] : خوش اندام و موزون . المُخَتَّم - [ ختم ] من الثياب : جامه اى كه پارچهء آن بدون رنگ با خطوطى متقاطع و به شكل مربع بافته شده باشد ، - مِنَ الْخَيْل : اسبى كه در پاى آن نشانه اى سفيد رنگ باشد . المُخْتَنَق - [ خنق ] : تنگه ، گردنه و جاده تنگ . المَخْتُون - [ ختن ] : كودك ختنه شده . المُخْجِل - [ خجل ] : خجلتآور ، ننگين . مَخَّخَ - تَمْخِيخاً [ مخّ ] العَظْمَ : مغز استخوان را بيرون كشيد . المِخَدَّة - ج مَخَادّ [ خدّ ] : ابزارى آهنين كه با آن زمين را شيار دهند ، بالش رختخواب . المُخْدَج - [ خدج ] : بچهء ستور كه ناقص به دنيا آيد يا قبل از موعد زائيده شود . المُخْدِج - [ خدج ] من الدواب : ستورى كه بچهء خود را ناقص به دنيا آورد يا قبل از موعد بزايد . المُخَدِّر - ج مُخَدِّرات [ خدر ] : مسكَّن ، بيهوش كننده ، ماده بيهوشى ، مادهء مخدر . المُخَدِّش - [ خدش ] ( ح ) : گربه . المُخْدَع - ج مَخَادِع [ خدع ] : خلوت خانه ، حيات خلوت ، گنجه . المَخْدَع - ج مَخَادِع [ خدع ] : خلوت خانه ، حيات خلوت ، گنجه . المِخْدَع - ج مَخَادِع [ خدع ] : خلوت خانه ، حيات خلوت ، گنجه . المُخَدَّع - [ خدع ] : آزموده ( كسى كه بارها گول خورده و فعلا با تجربه شده است ) . المُخَدَّم - [ خدم ] : جاى خلخال پا ، جاى بستن بند شلوار از طرف مچ پا ؛ « قومٌ مُخَدَّمون » : جمعى كه خدمتكاران و پيروان زياد داشته باشند . المُخَدَّمَة - [ خدم ] : مرادف ( المُخَدَّم ) است و مؤنث مىباشد . المَخْدُور - [ خدر ] من الهوادج : هودج پوشيده . المَخْدُوم - [ خدم ] : مفع ، مولى ، - من الكتب : كتابى كه مورد عنايت و توجه مردم قرار گرفته و آن را شرح و تعليق كرده‌اند . المَخْدُومِيَّة - [ خدم ] : به معناى حالت و چگونگى ( المَخْدوم ) است . المَخْذُول - ج مَخَاذِيل [ خذل ] : مفع ، كسى كه به او يارى نشده است . مَخَرَ - - مَخْراً و مُخُوراً تِ السفينةُ : كشتى موج شكن به راه افتاد ، - الأَرْضَ : زمين را براى زراعت شخم زد و يا زمين را آبيارى كرد ، - السّابحُ : شناگر با دو دست خود موج آب را شكافت و به عقب راند ، - الذئبُ الشاةَ : گرگ شكم گوسفند را دريد ، - - مَخْراً البَيْتَ : بهترين لوازم و متاع خانه را برگرفت . المَخْر - مص . المِخْرَاش - [ خرش ] : مرادف ( المِخْرش ) است و به معناى چوب سركج مىباشد . المُخْرَة - چيزى كه انتخاب و جدا مىشود . المَخْرَة - اسم مرّه از ( مَخَرَ ) است ، بوى بد دهان ، مرادف ( الْمُخْرة ) است . المِخْرَة - مرادف ( الْمُخْرة ) است . المُخْرَج - [ خرج ] : مفع ، جاى خروج و بيرون رفتن . المُخْرِج - ج مُخْرِجون [ خرج ] : كارگردان فيلم سينمائى . المَخْرَج - [ خرج ] : مص ، ، - ج مَخَارِج : جاى بيرون رفتن ، مخرج غائط ، - عِنْد القُرّاءِ و الصَّرفيين : و در نزد فاريان و علماى صرف عبارت است از جاى خروج حرف از دهان ؛ « مَخْرجُ الكَسْرِ » عددى است كه بر اجزاء متساوى يك واحد دلالت مىكند ، مخرج 3 عبارت است از 4 . المِخْرَز - ج مَخَارِز [ خرز ] : ابزار سوراخ كردن ، مته ، درفش كفاش . المُخَرَّز - [ خرز ] من الطيور : پرنده اى كه بر